Moje życie rozpadło się w dniu śmierci Piotra. Straciłam nie tylko ukochanego, ale też dach nad głową przez jego dzieci. Musiałam znaleźć siłę, by od nowa zbudować dom i wiarę w ludzi na obcej wsi, mając już ponad czterdzieści lat.
Zawsze marzyłam o spokojnym życiu z dala od Warszawy, ale kiedy z mężem, Piotrem, przeprowadziliśmy się nad Jezioro Máchowskie, nie spodziewałam się, że to rodzina stanie się naszym największym problemem. Ciągłe wizyty, nieproszone rady i rodzinne konflikty powoli odbierały mi radość z nowego domu. W końcu musiałam znaleźć w sobie siłę, by postawić granice i nauczyć się mówić „nie”.
Zawsze wierzyłam, że miłość przetrwa wszystko, ale gdy mój mąż Bartek zaczął marzyć o życiu na wsi, a ja nie potrafiłam opuścić Warszawy, nasze światy zaczęły się rozchodzić. Jedna wizyta u moich rodziców wywróciła nasze życie do góry nogami i zmusiła mnie do zadania sobie pytań, których nigdy nie chciałam zadać. To opowieść o wyborach, które rozdzierają serce i o tym, jak trudno jest znaleźć siebie, gdy wszystko wokół się rozpada.
