W niedzielny wieczór, samotnie w mojej kawalerce w Białymstoku, odsłuchałem wiadomość głosową od ojca, z którym nie rozmawiałem od lat. Powrót do rodzinnego domu w niewielkiej wsi na Podlasiu otworzył puszkę wspomnień, starych tajemnic i ran, których nigdy nie zagoił czas. W tej emocjonalnej burzy stanąłem twarzą w twarz z prawdą o naszej rodzinie i własnym sercu – i wciąż pytam, czy przebaczenie naprawdę jest możliwe.