Od dziecka żyłam w świecie ciemności i odrzucenia. Przez lata walczyłam z samotnością, aż pojawił się Paweł, który nauczył mnie, że serce widzi więcej niż oczy. Ta historia to opowieść o bólu, nadziei i sile miłości, która zmienia wszystko.
Obudziłem się w szpitalu bez rąk, zrozpaczony i przerażony, że nie będę już ojcem, jakiego potrzebują moje dzieci. Każdy dzień to walka z bezsilnością, ale też odkrywanie nowych sił i miłości, która daje mi sens. Moja historia to opowieść o bólu, rodzinnych konfliktach i nadziei, której nie pozwalam sobie odebrać.
Mam na imię Zosia i mam dziesięć lat. Od zawsze wiedziałam, że mój brat Kuba jest inny, ale kocham go najbardziej na świecie. Pewnego dnia postanowiłam powiedzieć rodzicom, że kiedy dorosnę, to ja się nim zaopiekuję – i wtedy wszystko się zmieniło.
