W czwartek rodzice powiedzieli mi prosto w twarz, że dom po babci przepisać chcą tylko bratu. Poczułam niewyobrażalny żal i wróciłam do pustego mieszkania, nie mogąc nawet zadzwonić do nikogo po wsparcie. To wtedy w moim bloku na Lizbońskiej znalazłam Rudą — i przez nią życie powoli wymusiło na mnie decyzje, które zburzyły mój dotychczasowy porządek.
Krew na łapie Figi rozmazuje się na moim starym dresie, kiedy próbuję powstrzymać krwawienie, a sąsiadka zza ściany już dzwoni po straż miejską. Zamarzam przez chwilę, bo nie wiem, czy najpierw ratować psa, czy wytłumaczyć się z wycia i zamieszania, zanim przyjdzie mąż. Przez szparę w oknie czuję zapach mokrego asfaltu, który miesza się z metaliczną wonią krwi – wiem, że ta noc wszystko zmieni.
Jestem Michał Wysocki, wdowiec z Warszawy. Po śmierci mojej żony byłem jak cień, nie umiałem dotrzeć do nastoletniej córki, a nasz dom wypełniała cisza i wzajemny chłód. Wszystko zmienił pewien kudłaty kundel, który pojawił się w naszym życiu zupełnie niespodziewanie.
Nazywam się Barbara i po śmierci męża wpadłam w samotność, której nie umiałam przerwać. Ale kiedy pewnego mroźnego ranka mój kundel Hektor wrócił z podwórka z zakrwawioną łapą, musiałam zareagować, choć wcale na to nie miałam siły ani ochoty. To był początek zmian, których się bałam i których długo nie potrafiłam zaakceptować.
