Piszę o czasie po rozwodzie, kiedy samotność i poczucie pustki przytłaczały mnie bardziej niż obowiązki samotnej matki. Mój świat zmienił się, gdy pewnej nocy znalazłam zakrwawionego kundelka pod klatką bloku — ledwo żywego, wyziębionego, patrzącego na mnie z rozpaczą. Poruszam, jak opieka nad nim zmusiła mnie do podjęcia trzech decyzji, które już na zawsze zmieniły moją rodzinę i moje serce.