Od lat nie mogę zapomnieć tamtego dźwięku – płaczu, który nocami rozdzierał ciszę naszego bloku. Byłam sąsiadką z mieszkania 3A i widziałam, jak bezradność i strach paraliżowały nas wszystkich. Dziś opowiadam tę historię, bo wciąż pytam siebie: czy mogliśmy zrobić więcej?